نمای شیشه ای فریم لس برای ساختمان هایی انتخاب می شود که در طراحی آنها یکپارچگی سطح نما، ورود نور طبیعی و حذف خطوط ضخیم قاب اهمیت دارد. در این سیستم، فریم نگهدارنده از بیرون ساختمان تا حد زیادی دیده نمی شود و سطح نما به صورت منظم، شفاف و مدرن به نظر می رسد. انتخاب نوع شیشه، روش زیرسازی، سیستم اتصال، ابعاد پنل ها و کیفیت آب بندی باید براساس مشخصات واقعی پروژه انجام شود؛ زیرا ظاهر یکدست نما به تنهایی نشان دهنده عملکرد فنی مناسب آن نیست. در طراحی ورودی ساختمان نیز می توان نما را با یک درب شیشه ای هماهنگ کرد تا خطوط معماری نما و مسیر ورود به ساختمان پیوستگی بیشتری داشته باشند. در این صفحه با انواع سیستم های فریم لس، شیشه مناسب، عوامل موثر بر قیمت، مراحل اجرا، محدودیت ها و معیارهای انتخاب مجری آشنا می شوید.
همین حالا با کارشناسان ترنج گلس تماس بگیرید تا بهترین مدل درب اتوماتیک شیشهای را برای پروژه شما پیشنهاد دهیم+نصب و اجرای عالی با تضمین کیفیت.
در نمای فریم لس، شیشه ها روی شبکه ای از پروفیل های فلزی یا آلومینیومی نصب می شوند، اما جزئیات نگهدارنده به شکلی طراحی می شود که از بیرون ساختمان قاب های ضخیم و برجسته دیده نشوند. به همین دلیل فاصله میان جام های شیشه بیشتر به صورت خطوط باریک درزگیری مشاهده می شود و سطح خارجی ساختمان ظاهر منظم تری پیدا می کند. این ویژگی باعث می شود نمای فریم لس از نظر بصری به بعضی مدل های نمای شیشه ای کرتین وال نزدیک باشد، اما جزئیات زیرسازی، روش تثبیت شیشه و محدودیت های اجرایی هر سیستم باید جداگانه بررسی شود. تصمیم درباره نوع سیستم نباید فقط براساس تصویر نهایی نما گرفته شود و لازم است ارتفاع ساختمان، فشار باد، ابعاد شیشه، نوع سازه و شرایط دسترسی نیز در طراحی لحاظ شوند.
اصطلاح فریم لس به معنی حذف کامل سازه نگهدارنده نیست، بلکه به پنهان شدن بخش زیادی از فریم از دید بیرونی اشاره دارد. شیشه همچنان باید به یک زیرسازی پایدار متصل شود تا وزن خود، فشار باد و نیروهای وارد شده را به بخش های مناسب ساختمان انتقال دهد. در برخی سیستم ها شیشه داخل کاست آلومینیومی قرار می گیرد و در برخی روش ها از پروفیل های U شکل و سیلیکون سازه ای استفاده می شود. کیفیت اتصال میان شیشه، پروفیل، سیلیکون و زیرسازی نقش مستقیمی در ایمنی و دوام نما دارد.
دو روش شناخته شده برای اجرای این نما، سیستم U-Channel و سیستم Step Unit یا کاست دار هستند. هر دو روش می توانند سطح خارجی یکدستی ایجاد کنند، اما از نظر نحوه آماده سازی پنل، نوع اتصال، محدودیت ارتفاع و کنترل کیفیت تفاوت دارند. انتخاب میان آنها باید براساس نقشه معماری و محاسبات اجرایی انجام شود، نه صرفا براساس کمترین قیمت اولیه. در پروژه هایی که طراحی نمای بیرونی با تقسیم بندی فضای اداری ارتباط دارد، هماهنگی مدول نما با درب شیشه ای پارتیشن و دیوارهای داخلی می تواند از ایجاد شکست های نامنظم در خطوط طراحی جلوگیری کند.
در سیستم U-Channel، اسپیسرها یا پروفیل های U شکل در بخش پیرامونی شیشه قرار می گیرند و اتصال نهایی با جزئیات پیش بینی شده در زیرسازی و سیلیکون مناسب تکمیل می شود. این روش از نظر ساختار اجرایی ساده تر است، اما نباید بدون بررسی ارتفاع، ابعاد پنل و بارهای وارد شده برای هر پروژه پیشنهاد شود. دقت در آماده سازی سطح، سازگاری سیلیکون با شیشه و پروفیل و کنترل ابعاد درزها در کیفیت نهایی اهمیت زیادی دارد. هرگونه خطا در این بخش می تواند باعث کاهش چسبندگی، نفوذ آب یا تغییر شکل خطوط نما شود.
در سیستم Step Unit، شیشه در یک کاست یا فریم آلومینیومی آماده می شود و پنل ساخته شده روی شبکه اصلی نما نصب می گردد. بخش مهمی از مونتاژ می تواند پیش از انتقال به محل پروژه انجام شود و این موضوع امکان کنترل دقیق تر بعضی جزئیات را فراهم می کند. این روش معمولا برای پروژه هایی بررسی می شود که یکنواختی پنل ها، سرعت نصب و تثبیت مکانیکی اهمیت بیشتری دارد. هزینه آن نیز به نوع کاست، مشخصات شیشه، ابعاد پنل و تجهیزات مورد نیاز برای نصب وابسته است.
این نما بیشتر در ساختمان های اداری، تجاری، مجتمع های چند منظوره، فروشگاه ها، هتل ها و بعضی پروژه های مسکونی مدرن استفاده می شود. مهم ترین دلیل انتخاب آن، ایجاد سطح شیشه ای منظم، افزایش ارتباط بصری با محیط بیرون و امکان ورود نور طبیعی به بخش های داخلی است. در ساختمان هایی که کنترل تابش، حریم خصوصی یا مصرف انرژی اهمیت بالایی دارد، نوع پوشش شیشه و نسبت سطح شفاف به بخش های بسته باید با دقت بیشتری تعیین شود. در پروژه های هتل یا مجموعه های تجاری، هماهنگی زبان طراحی نما با اجزای داخلی مانند درب شیشه ای سرویس بهداشتی می تواند هویت بصری یکپارچه تری ایجاد کند، اما هر بخش باید براساس شرایط فنی همان فضا طراحی شود.
نمای فریم لس لزوما برای هر ساختمان بهترین انتخاب نیست. در نماهایی که سطح شیشه ای وسیع باعث افزایش شدید بار سرمایشی می شود، باید از شیشه مناسب، سایه بان، پوشش کنترل خورشیدی یا ترکیب مصالح استفاده شود. همچنین در پروژه هایی که دسترسی برای تعمیر و تعویض پنل دشوار است، نحوه نگهداری باید پیش از اجرا مشخص شود. بررسی این موارد در مرحله طراحی معمولا از تغییرات پرهزینه پس از نصب جلوگیری می کند.
نوع شیشه باید براساس ایمنی، ابعاد جام، ارتفاع ساختمان، فشار باد، کنترل حرارت، میزان عبور نور و نیاز صوتی انتخاب شود. استفاده از یک ضخامت ثابت برای تمام پروژه ها رویکرد فنی مناسبی نیست؛ زیرا شرایط یک نمای کم ارتفاع با یک ساختمان مرتفع یا نمایی با پنل های بزرگ یکسان نیست. شیشه سکوریت، لمینت، دوجداره و شیشه های دارای پوشش کنترل خورشیدی از گزینه هایی هستند که می توانند متناسب با طراحی پروژه بررسی شوند. ضخامت لایه ها، نوع اسپیسر، جنس لایه میانی و عملیات حرارتی نیز باید در پیشنهاد فنی و نقشه های اجرایی مشخص شوند.
جدول زیر کاربرد کلی گزینه های رایج را نشان می دهد. انتخاب نهایی باید پس از بررسی نقشه، ابعاد شیشه و محاسبات پروژه انجام شود و این جدول جایگزین طراحی مهندسی نیست.
| نوع شیشه | ویژگی اصلی | شرایط مناسب بررسی | نکته مهم اجرایی |
|---|---|---|---|
| شیشه سکوریت | مقاومت بیشتر نسبت به شیشه معمولی و الگوی شکست ایمن تر | پنل هایی که به مقاومت حرارتی و مکانیکی بیشتری نیاز دارند | ضخامت باید براساس ابعاد و بارهای پروژه تعیین شود |
| شیشه لمینت | باقی ماندن قطعات شیشه روی لایه میانی پس از شکست | بخش هایی که حفظ یکپارچگی شیشه پس از شکست اهمیت دارد | نوع و ضخامت لایه میانی باید در مشخصات فنی ثبت شود |
| شیشه دوجداره | امکان بهبود عملکرد حرارتی و صوتی | ساختمان های اداری، تجاری و فضاهای دارای سیستم تهویه | کیفیت اسپیسر و آب بندی پیرامونی اهمیت زیادی دارد |
| شیشه کنترل خورشیدی یا Low-E | مدیریت بهتر انتقال حرارت و تابش خورشید | نماهای آفتاب گیر و پروژه های حساس به مصرف انرژی | جهت نصب پوشش و سازگاری آن با سیلیکون باید کنترل شود |
در بسیاری از پروژه ها از ترکیب چند ویژگی استفاده می شود؛ برای مثال یک واحد دوجداره می تواند شامل شیشه سکوریت، لمینت یا پوشش کنترل خورشیدی باشد. به همین دلیل مقایسه قیمت فقط براساس عبارت هایی مانند سکوریت یا دوجداره، تصویر دقیقی از کیفیت محصول ارائه نمی دهد. مشخصات کامل شیشه باید در پیشنهاد اجرایی شامل ترکیب لایه ها، ضخامت، رنگ، پوشش، ابعاد و نوع فرآوری درج شود.
قیمت نمای شیشه ای فریم لس یک نرخ ثابت و مستقل از شرایط پروژه ندارد. متراژ نما فقط یکی از ورودی های محاسبه است و ارتفاع، شکل ساختمان، ابعاد جام ها، نوع شیشه، روش زیرسازی و سیستم اتصال می توانند هزینه نهایی را تغییر دهند. هزینه دسترسی، داربست، کلایمر یا تجهیزات نصب در ارتفاع نیز باید همراه با شرایط کارگاه بررسی شود. برای دریافت برآورد قابل اتکا، بهتر است نقشه نما، تصاویر محل، متراژ تقریبی و تعداد طبقات در اختیار تیم فنی قرار گیرد.
پیشنهادهای مالی زمانی قابل مقایسه هستند که محدوده خدمات و مشخصات متریال آنها یکسان باشد. ممکن است یک قیمت پایین تر، بخشی از زیرسازی، آب بندی، حمل، تجهیزات ارتفاع یا خدمات پس از نصب را پوشش ندهد. بهتر است پیش از انتخاب مجری، جدول متریال، روش اجرا، مسئولیت هر طرف، زمان بندی و شرایط تعویض یا اصلاح پنل ها به صورت مکتوب بررسی شود.
اجرای اصولی نما از برداشت ابعاد و بررسی سازه آغاز می شود و به نصب شیشه محدود نیست. هرچه تصمیم های مربوط به مدول بندی، بازشوها، نوع شیشه و مسیر تخلیه آب زودتر گرفته شوند، هماهنگی میان معماری، سازه و تاسیسات ساده تر خواهد بود. در پروژه های در حال ساخت، خطاهای ابعادی باید پیش از سفارش شیشه کنترل شوند؛ زیرا شیشه فرآوری شده معمولا امکان اصلاح ابعادی در کارگاه ندارد. روند عمومی طراحی و اجرا به شکل زیر است، اما جزئیات آن متناسب با پروژه تغییر می کند.
زمان اجرای پروژه به متراژ، ارتفاع، روش نصب، آماده بودن زیرسازی، زمان تولید شیشه و شرایط آب و هوایی وابسته است. به همین دلیل اعلام یک زمان ثابت بدون بازدید یا بررسی نقشه می تواند گمراه کننده باشد. برنامه زمانی بهتر است به تفکیک طراحی، تامین متریال، تولید شیشه، زیرسازی و نصب تنظیم شود تا تاخیر هر بخش قابل شناسایی باشد.
درزهای میان شیشه ها فقط بخشی از ظاهر نما نیستند و در کنترل نفوذ آب و هوا نقش دارند. ابعاد درز، نوع سیلیکون، آماده سازی سطح، استفاده از پرایمر در صورت نیاز و سازگاری مواد باید مطابق مشخصات تولیدکننده و طراحی پروژه باشد. سیلیکون معمولی نباید به جای سیلیکون سازه ای یا محصول مورد تایید برای سیستم انتخاب شده استفاده شود. همچنین مسیر خروج آب احتمالی باید در زیرسازی پیش بینی شود تا رطوبت در پشت پنل ها محبوس نشود.
سیلیکون سازه ای می تواند بخشی از انتقال نیرو و تثبیت پنل را بر عهده داشته باشد و عملکرد آن به چسبندگی صحیح به شیشه و پروفیل وابسته است. آلودگی سطح، رطوبت، گردوغبار، ضخامت نامناسب درز یا ناسازگاری با پوشش شیشه می تواند کیفیت اتصال را کاهش دهد. بهتر است نوع محصول، تاریخ مصرف، روش آماده سازی سطح و نتایج تست های مورد نیاز در مستندات پروژه ثبت شوند. اجرای ظاهرا تمیز درز، بدون کنترل این عوامل، به تنهایی تضمین کننده عملکرد مناسب نیست.
سطح شیشه، وضعیت درزها، اتصالات بازشوها و آثار نفوذ آب باید به صورت دوره ای بررسی شوند. ترک خوردگی سیلیکون، جداشدگی لبه ها، تغییر شکل درز، لق شدن پنل یا ورود رطوبت از نشانه هایی هستند که نیاز به بررسی تخصصی دارند. شستشوی نما نیز باید با مواد مناسب انجام شود تا پوشش شیشه یا مواد درزبندی آسیب نبینند. فاصله زمانی بازدید دوره ای به ارتفاع ساختمان، شرایط آب و هوایی و دستورالعمل متریال مصرفی بستگی دارد.
ظاهر یکدست، امکان ورود نور طبیعی، هماهنگی با معماری مدرن و کاهش خطوط برجسته قاب از مهم ترین دلایل انتخاب این نما هستند. امکان استفاده از شیشه های رنگی، رفلکس، کنترل خورشیدی یا ترکیب پنل های شفاف و پوشیده نیز آزادی بیشتری برای طراحی ایجاد می کند. سطح صاف خارجی می تواند نظافت بصری نما را ساده تر کند، اما دسترسی فیزیکی به شیشه های مرتفع همچنان به تجهیزات مناسب نیاز دارد. کیفیت نهایی این سیستم وابستگی زیادی به طراحی جزئیات و مهارت تیم اجرا دارد.
در مقابل، افزایش تابش و گرمای خورشیدی، هزینه بالاتر بعضی شیشه ها، حساسیت آب بندی و دشواری تعمیر در ارتفاع از محدودیت هایی هستند که باید پیش از انتخاب بررسی شوند. استفاده گسترده از شیشه بدون تحلیل انرژی می تواند بار سیستم سرمایش را افزایش دهد. همچنین انتخاب پنل های بسیار بزرگ صرفا برای کاهش خطوط نما ممکن است وزن، هزینه تولید، حمل و ریسک نصب را بیشتر کند. طراحی موفق زمانی شکل می گیرد که زیبایی نما با عملکرد حرارتی، ایمنی و امکان نگهداری متعادل شود.
در سیستم فیس کپ، درپوش های آلومینیومی روی خطوط افقی و عمودی نما دیده می شوند و شیشه به وسیله صفحه فشار و کپ تثبیت می شود. در فریم لس، تلاش می شود این خطوط فلزی از دید خارجی حذف یا محدود شوند و سطح نما یکپارچه تر دیده شود. نمای اسپایدر نیز از اتصالات نقطه ای و یراق های مخصوص استفاده می کند و ساختار بصری آن با فریم لس کاست دار یا U-Channel متفاوت است. هیچ کدام از این روش ها برای تمام پروژه ها برتری مطلق ندارند و انتخاب باید براساس ارتفاع، ابعاد شیشه، ظاهر مورد انتظار، بودجه و شرایط نگهداری انجام شود.
فیس کپ معمولا امکان مشاهده و دسترسی مستقیم تر به بعضی اجزای نگهدارنده را فراهم می کند، در حالی که فریم لس ظاهر شیشه ای یکدست تری دارد. اسپایدر برای فضاهایی مناسب است که نمایش اتصالات نقطه ای و سازه پشتیبان بخشی از طراحی معماری باشد. مقایسه دقیق باید براساس دیتیل اجرایی انجام شود، زیرا استفاده از نام تجاری یک سیستم بدون مشخصات پروفیل، شیشه و اتصال اطلاعات کافی برای تصمیم گیری فراهم نمی کند.
انتخاب نمای شیشه ای فریم لس باید با بررسی هم زمان ظاهر معماری، شرایط سازه، فشار باد، نوع شیشه، جزئیات اتصال، کنترل انرژی و امکان نگهداری انجام شود. قیمت پایین تر زمانی مزیت محسوب می شود که مشخصات متریال، زیرسازی، آب بندی و مسئولیت اجرای کامل پروژه در پیشنهاد مالی شفاف باشد. بهترین نقطه شروع، ارائه نقشه و اطلاعات واقعی ساختمان و دریافت پیشنهاد فنی قابل مقایسه است. با این روش می توان پیش از سفارش شیشه، سیستم مناسب را انتخاب کرد و ریسک تغییرات یا تعمیرات بعدی را کاهش داد.
در این بخش به چند سوال پرتکرار درباره قیمت، زمان اجرا، انتخاب شیشه و نگهداری نمای فریم لس پاسخ داده شده است. پاسخ نهایی هر سوال به مشخصات واقعی ساختمان، نقشه نما و سیستم اجرایی انتخاب شده وابسته خواهد بود.